Henüz ilkokul çağlarındayken ders kitaplarında karşımıza çıkan sorulardan biri “Boş zamanlarınızda ne yapmayı seversiniz?” sorusu idi. Seçenekler arasında müzik dinleme, spor yapma vb. aktivitelerin yanı sıra “kitap okuma” da olurdu. Zihnî gelişimimiz adına oldukça önem arz eden bu yıllarda, kitap okuma meselesi ne yazık ki bir “boş zaman aktivitesi” olarak zihinlerimize kodlanıyordu. Yıllar geçtikçe daha iyi anlıyoruz ki kitap okuma, boş vakit olursa yapılacak bir şey değil. Nefsimiz ve hayat meşgalesi buna vakit bırakmıyor. Kitap okuma, insanın temel ihtiyaçları arasında yer alan ve bizzat vakit ayırılması gereken bir konu. İnsanın gelişiminde, şuuraltı müktesebatının kazanıldığı okul öncesi dönemlerden itibaren, zihinlerde temel bir ihtiyaç ve öncelik olarak konumlandırılması gerekiyor.