Toprağın Hafızası Uyanırken… Kış mevsimi dünyamıza veda ederken ardında mânâlı bir sessizlik bırakır. Toprak, aylarca içine kapanmış canlı bir varlık gibi, derin düşüncesinden yavaşça doğrulur.
Gel, kâinat sarayına girip gezelim. Bak, şu yüksek kubbede asılı duran güneşler ve yıldızlar Hâlıklarını nasıl ilan ediyorlar. Sonra nazarını kendi nefsine çevir; vicdanındaki hassas
İş Birliğinin Kodlandığı Bir Kâinat Yeryüzünde hayat her seviyesinde kaotik değil, düzenlidir. Her sabah aynı saatte ötüşen kuşlar, binlerce kilometre aynı yoldan göç eden kelebekler,
Bakmak… Kâinata Allah (celle celâluhu) namına bakmak, ondaki mânâ yüklü âyetleri görebilmek, eşya ve hadiseleri okuyabilmek. Okumak… Okurken düşünmek, düşünceyi harmanlayıp sentezler yapmak. Bu güzel
Birlikte bir gezinti yapmaya ne dersiniz? Şöyle doğum öncesi yıllarımıza doğru… Haydi bir biyoloğun hakikat ve hayalinin buluştuğu dünyasında birlikte gezintiye çıkalım. Lakin bütün peşin
Bir nur iken indin arz u semaya Hira’da eriştin vahy-i semaya Kul oldun, yükseldin kutlu Miraca Mihman olup erdin yüce Mevla’ya Serfürudur yer arz-ı endamına
Odama giren sinek ve böcekleri öldürmeden uzaklaştırmak için gayret ederim. Fakat bugün canım, misafir olarak gelen bir karasineğin uçuş gösterisini seyretmek istedi. Her zaman olduğu
Dinledim de kalbimin ritmini perperişan Çığlık çığlık üstüne, nefsimde ayn-ı isyan Yanıyor ruhum yanıyor, kor ateşte biryan Gir gönlüme, berd-i selam ol yâ Resûlallah! Beklerken
İlk nefeste hep Seni gördüm, hep Seni gördüm Bir kundağa baktım, bir gökyüzü semasına Tutundum da annemin sıcacık kucağına Şefkatinde, hep Seni gördüm, hep Seni
